واسه اون  ..

   واسه دل بیچارم ..

 این متن فقط به خاطر قلم توانمند و قوی که داشت مورد توجه من قرار گرفت ...

بی تو و رنگ چشمات ٬ اینجا هر روز میسوزم

دست خودم نیست که من ٬ دوست دارم هنوزم

تو کنج این خرابه ٬ بی تو تنها نشستم

با یه چشم تر شده تو خودمم شکستم

شکستم از غم تو ٬ شکستم از نبودت

آتیش گرفت وجودم ٬ وقتی نبود وجودت

اون چشمای خمارت ٬ معنی زندگیم بود

دستای مهربونت ٬ عشق همیشگیم بود

اما حالا بین راه ٬ موندم مثل مسافر

از جاده ی زندگیم ٬ تو رفتی مثل عابر

تصویرم تو آینه شده برام یک سوال

رسیدن به مقصد یه آرزوی محال

یه آرزوی محال شبیهه با تو بودن

شبیهه تا همیشه ٬ فقط تو رو ستودن

یادته که میگفتی با هم بودن محال نیست ؟

اینکه ما مال هم شیم فقط خواب و خیال نیست ؟

دلگرمیات یادته ؟ نصفه شب و بیداری

منم دیگه از هرچی جز تو شدم فراری

پلک روی هم نذاشتم وقتی سفر میرفتی

چقدر دعوات مبکردم ٬ بی خبر که میرفتی

شب تا سحر میشستم ٬ منتظر رسیدنت

زندگیمم میدادم حتی برای دیدنت

میپیچه تو سر من ٬ صدای اون قطاره

گفتی هنوز بیداری ؟ شروع کردی دوباره ؟

ولی حالا شب تا صبح بیدارمو میمیرم

حالا بگو کجایی که بونتو میگیرم

بگو الان کحایی مه بی تو داغون شدم

از عاشقا گذشتم ٬ شبیهه مجنون شدم ..

از خونمون فراریم فقط به خاطر تو

چون پر شده همه جاش فقط با خاطر تو

اما حالا که رفتی من یه سوالی دارم

من تو یه چیزی موندم ٬ چرا حالا آوارم ؟

چرا تو دنیا همه با ما دوتا بد بودن ؟

تو جاده ی زندگی شبیهه یک سد بودن ؟

آخه چرا نذاشتن پر بزنیم ما با هم ؟

چرا کردن دنیا رو برای من جهنم ؟

تو که بی من میمیردی چطور تنهام گذاشتی ؟

یعنی دروغ میگفتی .. یعنی دوسم نداشتی !!

یادته قهر میکردم نازمو میخریدی ؟

یادته " نه " که گفتم منتمو کشیدی ؟

من یه گربه میکردم تو جون به سر میشدی

یه روز پیدام نمیشد ٬ تو در به در میشدی ..

زندگی هم نداره طعم خوبه لباتو

هیجا پیدا نکردم آرامش دستاتو

اخمای نازت همه ٬ غرور زندگیم بود

ناز تو چشمای تو ٬ مرحم خستگیم بود

عشق و غرور و دلم ٬ تمومو کردم فدات

تمام زندگیمو فنا کردم من به پات

تو این قمار ایندفه ٬ بازنده ی بازی منم

اونی که از تو قلبت ٬ بیرون میندازی منم

منم که روزی بودم پریه  ناز قصه ات

منی که بودم همدم بی کسی ها و غصه ات

حالا دارم میمیرم ٬ حالا دارم بهت نیاز

حالا موندم تو راهی تاریک و دور و دراز

حالا بگو کجایی که بی تو پرپر شدم

حالا بگو کجایی که از خودم بیخودم

نیستی حالا ببینی چی آوردی به روزم

نیستی ببینی که من چطور دارم میسوزم

نیستی توی بی کسی مردنمو ببینی

نیستی یه بار خودت هم تو این قفس بشینی

تو نیستی من دارم ٬ تو تنهایی جون میکنم

یه سرمایی حس میکنم ٬ بی تو هر دم تو بدنم

نابود شد هستی من ٬ تو رفتی تا قیامت

کاری ازم ساخته نیست ..

                                بی وفا ٬ به سلامت ..

پی نوشت باران : این شعرو وقتی نوشتم که تو قطار بودم و داشتم میرفتم خوابگاه ..

شاید ۱ ماه بعداز خدافظی  ..  اون موقع خدا میدونه چه حالی داشتم ..

 باز باران مینویسه : از اولی که شروع کردن به نوشتن ٬ گریه امونم نداده .. احتمالا غلط املایی دیدین بی خیال  ..

آهنگ نوشت باران : میخوام اعتراف کنم که من دارم کم میارم ..

ته خط با تو بودن ٫ خسته ام از فکر تو ...

دستاش میلرزه باران ٬ اما مینویسه : کاش هیچوقت پات به زندگیم باز نمیشد ..

باران واسه اون مینویسه : ای خدا لعنتت کنه ...

********

باران واسه همه مینویسه : اسم بلاگمو تو لینکیتون اصلاح کنین لطفا"